Willem Jan Otten

Nederland

(c) Mark Kohn

Een van de favoriete boeken van Willem Jan Otten (1951) is Pinokkio. De thematiek hieruit is dan ook vaak ook terug te vinden in zijn eigen werk: scheppen, schaamte en vergeving. Als auteur is Otten van alle markten thuis. Hij schrijft poëzie, proza, toneel, essays en kritieken, en mocht hiervoor al vele prijzen in ontvangst nemen. Zo kreeg hij in 1999 de Constantijn Huygensprijs voor zijn gehele oeuvre en vijf jaar later de P.C. Hooft-prijs voor zijn beschouwend proza. Otten debuteerde in 1973 als dichter met de bundel Een zwaluw vol zaagsel. Daarna was hij onder andere redacteur van het literair tijdschrift Tirade en was hij een tijdlang als toneel- en muziekcriticus verbonden aan Vrij NederlandZijn meest recente bundel is getiteld Genadeklap (Van Oorschot, 2018).

‘Otten is een persoonlijk dichter: zijn vrouw, zijn vader, z’n kinderen en vrienden, ze zijn er ook in ‘Genadeklap’, zoals de nieuwe bundel heet. (…) Het zijn gedichten waartoe je je moet verhouden, want Ottens verteltalent, zijn verbeelding en zijn krachtige poëtische stem zijn onontkoombaar.’ Janita Monna in Trouw.

 

Share