5 september 2018

The Tallest Man On Earth

(c) Peter Eriksson

The Tallest Man On Earth wordt vaak met een winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur vergeleken. Niet eens met landgenoten als Tomas Tranströmer, Harry Martinson of Eyvind Johnson, maar met de veelbesproken winnaar uit 2016. De gelijkenis met Bob Dylan is een muzikale. Ook Kristian Matsson is een man met gitaar en gezegend met een karakteristieke rasp in zijn stem. Maar wie de Zweed op het podium meemaakt, ziet de vergelijking ook weer opdrogen. Voornamelijk door zijn spel. Zelfs liefhebbers die hem vaak hebben gezien, blijven hun ogen uitkijken: is het echt één persoon die al deze klanken voortbrengt? The Tallest Man On Earth heeft een vingervlugheid die zijn liedjes muzikale rijkdom bezorgt. Door het dynamische spel komen de melodieën volop tot bloei. De Zweed heeft iets volstrekt eigens dat ervoor zorgt dat hij al jarenlang voor uitverkochte zalen speelt. Al vanaf debuutalbum Shallow Graveuit 2008 is Matsson geliefd.

The Tallest Man On Earth komt naar de Nacht van de Poëzie van het ILFU met een speciale set. De Zweed probeert tijdens zijn optredens altijd al zo dicht mogelijk bij zijn publiek te komen, maar met zijn huidige project When The Bird Sees The Solid Ground zoekt hij op een andere manier toenadering. In deze serie brengt hij losse nummers uit, vijf in totaal, elk vergezeld van een video waarin hij de luisteraar toelichting op zijn werkwijze geeft. En op zijn gedachtengang. Does the world really need another song about heartbreak?, vraagt hij aan het begin van de video van het prachtig met blazers gearrangeerde ‘Somewhere In The Mountains, Somewhere In New York’. Nadat hij Motown luistert, specifiek ‘What Becomes of the Broken Hearted’ van Jimmy Ruffin, is zijn antwoord: ja. Iedereen heeft hartzeer gekend en de Zweed wil uitvinden hoe hier peace and comfortaan kan worden gegeven. Maar Matsson schrijft zelden op een directe manier. Als hij in de opnamestudio merkt dat zijn teksten te persoonlijk zijn en hij de scènes uit zijn leven voor zich ziet, is het tijd om te herschrijven. De Zweed zingt regelmatig via de natuur, specifiek rivieren en vogels. In de eerste video van het project (vergezeld bij het nummer ‘An Ocean’) loopt The Tallest Man On Earth ook door een wild natuurgebied. Een beeld dat de luisteraar al kent, maar dan via de woorden van zijn muziek. In ‘An Ocean’ zingt hij: ‘Somewhere in this stubborn light/ Over the waves and troubles now/I look out for yours like you’ll for mine/ So deep in the arms of the ocean now/ When the bird sees the solid ground.

The Tallest Man On Earth is opgegroeid op het Zweedse platteland en woont er nog steeds. In deze omgevingen ziet hij de overeenkomsten met zijn dagelijks leven. De beschrijvingen geven zijn folksongs een verstilde en melancholische ondertoon. De kleine Zweed is van de schoonheid en de troost. En van de prachtliedjes, waar de nummers van When The Bird Sees The Solid Groundweer een groot bewijs van zijn.

Door Norbert Pek

Share